„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie” (J 14,6).
Kompozycja ikony prowadzi od ciemnej sfery u góry, symbolu nieba i Obecności Boga, poprzez delikatny błękit okien, aż do wnętrza prostego pomieszczenia, w którym ukazane są dwie postaci zanurzone w świetle i cichej rozmowie. Dialog ten zostaje wyrażony poprzez gest rąk – przekazanie niezwykłej wiadomości przez Archanioła oraz jej przyjęcie przez Maryję.
Światło wydobywa postacie z półmroku i rozlewa się pomiędzy nimi. Jest to moment szczególnej bliskości Boga – chwila, w której Światło przyszło na świat i przyjęło ludzkie ciało w łonie Maryi. Bóg stał się człowiekiem.
W trzech oknach znajdujących się powyżej ukazany jest początek historii zbawienia. Widoczny tam zarys rajskiego ogrodu nawiązuje do motywu często obecnego w przedstawieniach Zwiastowania w zachodniej tradycji malarskiej, m.in. u Fra Angelico, Leonarda da Vinci, Lorenza di Crediego oraz Maurice’a Denisa.
W ogrodzie dostrzegamy dwa rajskie drzewa – drzewo życia oraz drzewo poznania dobra i zła – a także prowadzącą przez jego środek drogę. Przychodzący na świat Chrystus sam staje się Drogą prowadzącą człowieka do Ojca.
