Nie rozpaczaj po Mnie Matko – ikonograficzny odpowiednik zachodniochrześcijańskiej piety, przedstawiający Chrystusa nagiego, do połowy złożonego w grobie, z zamkniętymi oczyma, pochyloną głową i rękoma (na których widoczne są rany po gwoździach). Za plecami Chrystusa często umieszcza się krzyż z inskrypcjami. Z prawej strony Bogurodzicapodtrzymuje i przytula syna.
Nazwa pochodzi od 9 pieśni kanonu śpiewanego w Wielką Sobotę w języku cerkiewnosłowiańskim Не рыдай Мене, Мати, зрящи во гробе, Его же во чреве без семене зачала еси Сына: востану бо и прославлюся, и вознесу со славою непристанно, яко Бог, верою и любовию Тя величающия – „Nie rozpaczaj po Mnie, Matko, widząc mnie w grobie, […] w łonie Swym bez nasienia poczęłaś Syna. Wstanę i będę wychwalony i wstąpię do nieba, jako Bóg, wiarą i miłością Ciebie wywyższając”.
